Incest! De troefkaart bij ouderverstoting!

Eén van de typische uitingen van ouderverstoting is het opzetten van een lastercampagne tegen de verstoten ouder. In het begin van de verstoting kan het kind geen reden verzinnen of zijn de redenen heel banaal. Zo wou een kind haar vader niet meer zien omwille van het feit dat hij te veel lawaai maakte aan tafel.

Hoe langer de verstoting echter duurt hoe ernstiger en chronischer ze wordt, en wordt ook de kaart van incest getrokken, want wat moet men anders verzinnen.

Sinds we meer in de media gekomen zijn worden we wekelijks geconfronteerd met ouders die ons ten einde raad contacteren omdat hun kind /eren hen niet meer wil zien.  Een tijdje geleden werd ik gebeld door een radeloze papa die beschuldigd werd van incest.

Deze papa, laten we hem John, noemen heeft 2 jonge dochtertjes. Mieke van 5 jaar en Sofieke van 3 jaar. De mama heeft een nieuwe relatie en sinds die relatie gaat het mis. Op een dag in de badkamer vertelde Mieke aan haar papa over de handelingen van haar stiefvader.  John vertelde me, dat de details zo expliciet waren dat het wel waar moest zijn. Helemaal in shock vertelde hij het verhaal aan zijn familieleden en vrienden, die hem aanraadden een klacht neer te leggen. Hij sprak er ook de mama over aan die het verhaal niet geloofde. De stiefpapa wordt ondervraagd en moet ook een leugendetector test afleggen. De eerste maal is het resultaat van de test twijfelachtig, de tweede maal is de test negatief en wordt het onderzoek gesloten, ook de gevraagde begeleiding voor de kinderen wordt gestopt, wegens niet nodig.

Een tijdje later legt de mama een klacht neer tegen John, ook voor incest. Hij zou zich gemasturbeerd hebben in het bijzijn van de kinderen. De kinderen worden ondertussen ook weggehouden van de radeloze papa. John wordt op zijn beurt ondervraagd en dient een leugendetector test te ondergaan. Wat hij niet voor mogelijk houd gebeurt, hij test positief. Ondertussen gaat hij zelf bij een psycholoog om hem mentaal te laten ondersteunen. Zijn psycholoog zegt hem dat het helemaal niet abnormaal is dat hij positief test, omwille van de emotionele stress waarin hij zich bevindt.  Het resultaat echter is, dat gedurende het onderzoek dat nu wordt opgestart hij zijn kinderen gedurende  6 maand niet meer mag zien. De kinderpsychologe die de meisjes ondervraagd heeft, gelooft ook dat de papa schuldig is.

Belangrijk om weten is dat een polygraaf enkel het stressniveau van iemand meet, en derhalve als niet betrouwbaar kan beschouwd worden. Dit volgens professor Hubert Van Gijseghem Vlaams Canadese forensische psycholoog specialist in ouderverstoting en incest.

John verneemt van zijn ex-schoonbroer dat de stiefvader heel fier rondstrooide dat hij het goed had aangepakt tijdens de 2de polygraaftest ‘wat pilletjes al niet konden doen’.  De mama van de meisjes heeft ondertussen ook gebroken met haar ouders en wordt door haar nieuwe vriend geïsoleerd, van familie en vrienden. John heeft echter nog steeds een goed contact met zijn ex-schoonfamilie, die hem ook verteld heeft dat er een huwelijk gepland is.

John’s grootste angst is dat hij zal schuldig bevonden worden van iets dat hij niet gedaan heeft en dat hij zijn kinderen voorgoed zal verliezen. Bovendien gelooft John dat het verhaal van zijn oudste dochtertje waar is, en hij kan zich niet voorstellen dat zijn kinderen bij die man zouden blijven wonen. Het belangrijkst voor hem is dat de waarheid gevonden wordt en dat zijn kinderen de juiste begeleiding krijgen.

Wat is waar en wat is niet waar!

Bij beschuldigingen van incest is het extreem moeilijk dat te achterhalen. Denk maar aan de spraakmakende Notaris X case van een 20-tal jaar geleden. Men dient op zoek te gaan naar de feitelijke werkelijkheid en daarin dient men echt gespecialiseerd te zijn. Om John te kunnen helpen ging ik mijn licht opsteken bij professor Van Gijseghem (al 30 jaar ervaring in forensische psychologie, gespecialiseerd in incest en ouderverstoting). Hij raadde aan een psycholoog te zoeken gespecialiseerd in incest en een goede advocaat.  Met de hulp van prof. Dirk de Wachter heb ik John een gerenommeerde specialist kunnen aanraden.

Omdat ik meer wou weten hoe zo’n onderzoek dient aangepakt te worden, heb ik contact opgenomen met mevrouw Mireille Lasbats, een juridische experte die problematische gezinssituaties onderzoekt voor familierechters en /of jeugdrechters in het Franse Douai.

Mevrouw Lasbats baseert haar analyses op diepgaand onderzoek van de kinderen. Bij conflicten over het hoederrecht waar de discussies hoog oplopen, worden kinderen vaak misbruikt en gemanipuleerd.  Deze beïnvloeding kan mild zijn, ernstig of zeer zeer ernstig. Dus het is aan de psycholoog om de graad van de manipulatie te bepalen.

Volgens mvr. Lasbats vraagt een dergelijk onderzoek extreem gespecialiseerde kennis om te kunnen bepalen of wat het kind zegt waar is of verzonnen.  Een onervaren klinische  psycholoog kan dit type werk niet uitvoeren. Dit op een juiste manier kunnen , vereist een jarenlange ervaring, want met dient zeer precies, niet alleen het woord van het kind te analyseren maar ook zijn gedrag en zijn beschadigd functioneren.

Een kind dat echt het slachtoffer is van mishandeling of seksueel misbruik vertoont de karakteristieke signalen van fysiek geweld. Bij het gemanipuleerde kind ziet men signalen van lijden , echter deze uiten zich zeer verschillend, zowel in zijn dagdagelijks leven, als in zijn gedrag op school, als in zijn sociaal gedrag. Dit kind toont symptomen die heel verschillend zijn dan deze van echt misbruikte kinderen. Kinderen die vastzitten in het loyaliteitsconflict vertonen de 8 specifieke gedragingen die Dr. R. Gardner voor het eerst beschreef.

Mvr. Lasbats preciseerde dat onderzoek bij gemanipuleerde kinderen kan gebeuren mits het gebruik van specifieke daarvoor ontwikkelde instrumenten.  Voor kleine kinderen gebruikt met tekeningen, voor de oudere kinderen bestaan er projectieve psychologische testen die toelaten te bepalen of er een trauma is en welk type trauma.

Een jong kind, zoals in het bovenstaande verhaal liegt zeer zelden. Wanneer het onder de invloed staat van een toxische omgeving, dan kan het herhalen wat het hoort. Voor een deskundige professional moet het mogelijk zijn de psychologische werkelijkheid van het kind te doorgronden, hij moet kunnen vaststellen of de aantijgingen op waarheid berusten of voortspruiten uit de fantasie van het kind.

Heel belangrijk bij dit type problematiek is dat het onderzoek gevoerd wordt door een expert in de materie met andere woorden een deskundige in kinderpsychologie met voorkeur voor een professional met goede kennis van het ouderverstotingsgedrag.

Vandaar dat het zo belangrijk is dat alle eerstelijns contacten met kinderen waarvan de ouders gescheiden zijn, kennis hebben van dit fenomeen (PAS), dat zich vooral voordoet bij vechtscheidingen. Als organisatie willen wij hier zo snel mogelijk verandering in brengen.

Wij zoeken gemotiveerde en open minded professionals in dit gebied, die bij ons een opleiding willen volgen om samen met ons in de boot van het herenigingstraject te stappen.

Voor meer informatie over onze opleidingen stuur een mail naar info@huisvanhereniging.be

Petra Van Den Hoeck
Coördinator en ouderverstotingsdeskundige

Tags

Geef een reactie

top