Close Care: Vervolg

‘De Engel die de boodschap naar anderen brengt’

Vorige week had ik de vader van dat meisje bij wie ik een close care heb gedaan (weekend met overnachting) weer aan de telefoon.

Hij moest ventileren. Sinds de Close Care is zijn dochter, ik zal haar Engel noemen, niet meer blijven overnachten. Hoewel ze elke twee weken een heel weekend bij hem moet verblijven.

Voor mij als ouderverstotingsspecialist is dit verschrikkelijk. Dit meisje moet de Transitiebrug 4 keer in één weekend maken. Deze kleine Engel wordt ernstig gemanipuleerd, haar dwingen deze Transitiebrug steeds opnieuw te maken,
is ernstige psychologische kindermishandeling. Het maakt haar psychologische split nog erger.

Afgelopen weekend vroeg haar vader haar neefje en nichtje (van moeders kant) zondags langs te komen. Het idee was om met het hele gezin te zwemmen. Ze kent deze kinderen goed. Ze speelt met hen telkens als ze haar tante gaat opzoeken met haar moeder. Onze Engel wilde nergens heen, ze keek niet naar hen, ze praatte zelfs niet met hen.

Dientengevolge was iedereen gedwongen om thuis te blijven. Haar nicht en neefje werden dus ongewild ook het slachtoffer van haar ouderverstotingsgedrag. Zoals ik in de vorige post over deze zaak reeds heb uitgelegd, neemt ze de macht en moet iedereen volgen. Eigenlijk heeft haar moeder de macht! Zij trekt aan de touwtjes via onze Engel haar mobieltje. Hoewel onze Engel wanhopig een klein meisje wil zijn, is ze slechts een marionet, in de handen van haar mama.

Het weekend dat ik er logeerde, gedroeg ze zich de hele zaterdag voorbeeldig. Vlak voor het slapengaan kwam ze naast me zitten om me te leren hoe ik een visgraat vlecht in haar pop haar haren kon maken. De volgende ochtend was dat boze, afstandelijke, niet bereid om iets te doen, kleine meisje terug. Ik vermoedde toen al dat ze contact had gehad met haar moeder via haar  mobiele telefoon. Haar moeder heeft ons later zelf de bewijzen verstrekt! Dus afgelopen weekend kon je er zeker van zijn dat hetzelfde gebeurde.

Opnieuw stelde de rechtbank hun laatste vonnis uit, dit tot wanhoop van haar vader. De Substituut Procureur was niet blij met mijn interventie. Ik heb deze zomer immers een beslissing genomen tegen de rechterlijke uitspraak, maar wel voor het welzijn van onze Engel.

Ik kan begrijpen dat ze me niet mogen. Ik heb immers de neiging opiniestukken te schrijven. Noodzakelijk vanuit mijn standpunt, want in dit geval is het vijf voor twaalf, zoals in zoveel andere gevallen.

Ik besef dat magistraten en rechters het zeer moeilijk hebben om in deze complexe cases een ​​goede beslissing te nemen. Beide partijen beschuldigen elkaar! Wie heeft gelijk? In elk geval van ouderlijke vervreemding is de grootste verliezer het kind!

Ik ben de pleitbezorger van het kind! Mijn zorg gaat over het welzijn van het kind!

In dit specifieke geval zal deze kleine Engel, wanneer ze niet wordt geholpen, een grimmige toekomst tegemoet zien.

De enige verkeerde beslissing die beide rechters (familie en jeugdrechtbank) kunnen maken, is deze kleine Engel laten waar ze is, zonder de noodzakelijke juiste hulp.

Geef mij de kans om persoonlijk onze manier van werken te komen toelichten. Geef alstublieft mijn team, geleid door dr. Marc Naulaerts en Karen Woodall, het mandaat om een ​​diepgaand onderzoek te doen, zodat we een aangepast herenigingstraject met haar vader kunnen voorstellen en uitvoeren. Het is absoluut niet ons doel om de moeder uit te sluiten, echter dit vraagt de tussenkomst van getrainde professionals.

Hartelijk bedank om dit te lezen!

 

Petra Van Den Hoeck
Ouderverstotingsconsulent
Oprichter & Coördinator

Tags

Geef een reactie

top